Reisadviseur Moniek Bos-Bouwman: 'Uw vakantie is mijn werk!'

Panorama route

29 juli in

We besluiten redelijk op tijd te vertrekken, maar achteraf hadden we beter nog eerder weg kunnen gaan, want er zijn zoveel mooie stops en die kosten meer tijd dan we voorzagen. Maar goed, even bij het begin beginnenJ. We besluiten vandaag om met twee auto’s bij elkaar te blijven en er samen een gezellig dagje van te maken. De andere drie auto’s gaan hun eigen weg.

Eenmaal onderweg wijzigen we de route, omdat deze nog mooier zou zijn. En wanneer we dichterbij de Panorama route komen, wordt het landschap steeds mooier. Eenmaal in de bergen komen we een aantal keer politiecontroles tegen. Bij eentje wordt de andere auto van de weg gehaald, maar ons is geleerd om nooit te stoppen, zelfs niet voor de politie, omdat ze zo corrupt zijn. Dus we rijden door. De politie laat het er dit keer echter niet bij zitten en komen met zwaailichten en sirenes achter ons aan. Omdat onze go pro aanstaat kunnen we alle sensatie filmen. Uiteindelijk doen we toch wat eigenlijk niet mocht en dat is de politie afkopen, zodat we door konden rijden.

Een stukje verder is onze eerste stop. Echo Caves. We krijgen een privétour door de grot van een klein uurtje. Dan door naar de volgende stop de Three Rondavels. Ook hier moeten we net als bij Echo Caves entree betalen. Puur om naar een uitzichtpunt te kijken. We doen hier een kleine picknick, omdat we nog niets hebben gegeten. Wil je een souvenir scoren, dan heb je hier voldoende gelegenheid met de vele kraampjes die toch altijd weer dezelfde spullen verkopen.

Voor Bourkes Luck Potholes moeten we een stukje verder rijden. Maar wat een indrukwekkende plek is dit. Vanaf de weg verwacht je niet zo’n enorme kloof met dat water. En wat een mensen zijn hier ook weer. Wil je picknicken, dan is dit eigenlijk de beste plek, hier staan namelijk heel veel tafels en er is zelfs een restaurant.

Next stop is de Berlin Falls, er zijn hier in de buurt heel veel watervallen, maar wij hebben maar tijd voor eentje. En ook hier betaal je weer toegang tot de parkeerplaats, kun je naar het uitzichtpunt lopen en een souvenir scoren. Onze laatste stop voor die dag is God’s Window. Een prachtig punt, waar je ook weer mooie plaatjes kunt schieten. Officieel moet je hier ook betalen, maar schijnbaar waren wij net na sluitingstijd, want er was niemand meer die ons geld wilde aannemen. Om voor het donker bij ons hotel te zijn, rijden we vanaf hier snel door, we moeten nog zeker een uur rijden. En gelukkig dat we voor het donker willen aankomen. De lodge is prachtig, alleen de toegangsweg vanaf de officiële weg is vier kilometer onverhard via een uitdagende weg. Ver van de beschaving zijn we blij met het diner dat de eigenaar ons aanbiedt en aarzelen dan ook geen moment om voor de tweede avond te reserveren. We slapen in kleine schattige huisjes, de kinderen in een eigen huisje en wij ook. Toch vinden ze het halverwege de nacht wat spannend en volgt er een beddenwissel.