Reisadviseur Moniek Bos-Bouwman: 'Uw vakantie is mijn werk!'

Noordelijk Zuid Afrika

7 september in

Een echt avontuur hebben wij beleefd afgelopen zomervakantie. Op 17 juli zijn we vertrokken met een groepje gezinnen om daar op ontdekking te gaan. We kenden elkaar eigenlijk allemaal niet, dus dat was extra spannend.

Met Turkish Airlines vertrokken we vanaf Schiphol via Istanbul naar Johannesburg. Iets langer onderweg dan een rechtstreekse vlucht, maar stukken goedkoper.

Aangekomen zijn we in een mum van tijd door de douane heen, hebben we de koffers en kunnen we naar de autoverhuur. Het is weer even wennen om links te rijden. Eenmaal bij het hotel, snel omkleden en in de taxi welke ons binnen een half uur ons naar Soweto brengt. Hier staan drie vriendelijke Zuid-Afrikanen ons op te wachten om op de fiets door Soweto te gaan. We zien de grote verschillen in rijker en het armst. De fietstocht blijkt redelijk zwaar te zijn door de bergen die je op en af moet, dus wil je dit doen dan moet je wel over een redelijke conditie beschikken.

Na een heerlijk nachtje vertrekken we op tijd naar Kololo Game Reserve. We hebben onze eigen TomTom bij ons, wat heel erg handig is. Helaas vergeet hij ook weleens aan te geven dat de wegen onverhard zijn en dat er andere routes sneller zijn. Onze auto kan dit gelukkig goed aan en het is een prachtige rit, maar sneller is het zeker niet. Wel veel meer verlaten wegen.

Het mooie van Kololo is dat je zo door het park kan lopen zonder al te veel gevaar. Het grote gevaarlijke wild ligt in het naast gelegen Welgevonden. Hier maken we de volgende ochtend een Big5 game drive (op zoek naar leeuwen, olifanten, buffels, luipaarden en neushoorns). Een prachtig stuk natuur en voor de kinderen een ware belevenis. Helemaal dik aangekleed, want om zes uur ’s ochtends is het in de winter erg koud, gaan we op avontuur door dit prachtige stuk natuur

‘s Middags fietsen we door het reserve. Een route van 12 km over zandpaden. Berg op en berg af. Onderweg komen we de giraffen weer tegen en als we afstappen kunnen we heel erg dichtbij komen. Ze zijn niet bang voor ons, tot op zekere hoogte.

Van Kololo reizen we naar Phalaborwa. Dit ligt net aan de grens van het Krugerpark. Omdat de rit vrij lang is en we niet veel dingen ontdekken die aantrekkelijk genoeg zijn om te stoppen, rijden we in een keer door naar de Magoebaskloof waar we gaan zipe-linenen . We krijgen eerst een light lunch die helemaal niet light is maar een hele maaltijd en dan begint de uitleg. De zenuwen beginnen nu wel door mijn lijf te razen. Hoe ga ik dit doen met mijn hoogtevrees. Na de eerste lijn (van de 11) gaat het eigenlijk best lekker. Wat blijkt, het suizen is best leuk, alleen op die kleine platforms staan wachten tot je weer aan de buurt bent is soms wat minder.

Na deze hele spannende ervaring rijden we nog ruim anderhalf uur door naar Phalaborwa. We moeten het laatste stuk in het donker rijden, iets wat je liever niet doet in Zuid Afrika.

Rustig wakker worden, ontbijten en even de omgeving verkennen. Natuurlijk doen we dat met geocachen zoals altijd. Een boodschapje, de jongens gaan nog even zwemmen en om kwart voor vier worden we verwacht bij de receptie voor onze avondsafari met braai. Hier spotten we onze eerste olifant, de nijlpaarden en een heleboel bokjes.

De volgende ochtend, na het ontbijt, vertrekken we zelf naar het Kruger en gaan een dagje op avontuur. Na alle formaliteiten zijn we rond kwart voor tien in het park. Bij de toegang vertelden ze ons dat bij een bepaalde waterplaats leeuwen waren gezien en dat het de moeite was om via die onverharde weg te rijden. Zo gezegd zo gedaan en wat hebben we mooie dingen gezien.

Ook nu gaan we weer vroeg op pad. We willen zoveel mogelijk van de Panoramaroute zien. Onze eerste stop. Echo Caves. We krijgen een privétour door de grot van een klein uurtje. Dan door naar de volgende stop de Three Rondavels. Ook hier moeten we net als bij Echo Caves entree betalen. Voor Bourkes Luck Potholes moeten we een stukje verder rijden. Maar wat een indrukwekkende plek is dit. Vanaf de weg verwacht je niet zo’n enorme kloof met dat water. Next stop is de Berlin Falls, er zijn hier in de buurt heel veel watervallen, maar wij hebben maar tijd voor eentje. Onze laatste stop voor die dag is God’s Window. Een prachtig punt, waar je ook weer mooie plaatjes kunt schieten.

Heel vroeg op, want de eigenaar van de lodge heeft ons verteld dat er een quotum is aan het aantal auto’s dat het Krugerpark mag betreden. Hij zegt dat als we om zes uur bij de ingang zijn, we zeker weten dat we naar binnen kunnen. Dus in het donker rijden we in een half uur naar de Phabeni Gate. Ook vandaag zien we weer geweldige dingen in het park. Het landschap is toch weer heel anders als bij de Phalaborwa gate.

We gaan vandaag de grens passeren om Swaziland in te komen en we hebben geen idee hoelang dat gaat duren dus vertrekken we op tijd. Een klein half uurtje binnen Swaziland en we zien een leuke plek om te picknicken. Een afslag naar een waterval en lodge. De rit naar ernaar toe is nogal een avontuur, omdat het een hele steile onverharde weg is. Maar wat een prachtig plekje. Via de dam rijden we in nog een kleine twee uur naar de Ezulwini Valley.

Vandaag gebruiken we een beetje als relaxdag en gaan we cultuur snuiven. We brengen een bezoek aan een Culture Village. Wel heel erg toeristisch, maar goed in elkaar gezet. Een soort openluchtmuseum. Voor we vertrekken gaan we nog naar de waterval kijken.

Vanuit Swaziland is het ongeveer vier uur rijden naar St. Lucia. We vertrekken lekker vroeg om nog een beetje te kunnen genieten van St. Lucia. We gaan weer over de grens, wat ook dit keer lekker snel gaat. Alleen een wirwar aan hekken en routes die je met de auto moet volgen. Hoe saai het landschap de laatste twee uur in Swaziland ook was, het verandert meteen in Zuid Afrika. Swaziland is wel veel armer, maar als je om je heen kijkt, lijkt het in Zuid Afrika toch armer. Veel minder netjes, overal weer rommel en goedkopere hutjes.

Een dag om heerlijk uit te slapen. Na het ontbijt halen we een lunchpakket bij de lokale super en gaan op pad. We rijden het Imfolozi Park in tot aan Cape Vidal. Onderweg zijn er heel veel uitkijkpunten. We spotten weer zebra’s, antilopes en nijlpaarden. Bij Cape Vidal komen we op het prachtige strand en kan er lekker in de zee gespeeld worden. Wel heel erg oppassen, wat er is een sterke stroming en het kan ineens heel diep zijn.

Om drie uur worden we verwacht aan de steiger. We stappen op twee kleine bootjes en gaan een tocht van twee uur maken op Lake St. Lucia. We spotten het ene na het andere nijlpaard en een aantal krokodillen. We genieten van een hele mooie zonsondergang.

We moeten een stukje terug rijden naar onze volgende lodge. Omdat we hier te vroeg aankomen tipt de eigenaar ons om te gaan lunchen en een show bij te wonen met slangen en krokodillen. De show is heel erg leuk. De ranger vertelt alles over de slangen en we mogen ze zelfs aaien en vasthouden.

De volgend ochtend vroeg op. We moeten nog een half uur rijden voordat we bij de ingang van Hluhluwe gamepark zijn. Daar stappen we over in een Safari-jeep. De laatste keer tijdens deze vakantie op zoek naar wild. Wederom leeuwen, heel ver weg. Giraffen, zwijntjes, zebra’s en nog veel meer wild. Het park is prachtig, met hoge bergen, maar meer vlaktes en betere uitkijkpunten.

De langste rit van de vakantie. We vertrekken om half acht en komen uiteindelijk aan om drie uur. Onderweg maken we een stop bij de Howick Falls, niet heel bijzonder. Hier lunchen we even, want inmiddels is het al na twaalven en we moeten nog twee uur voor we op de bestemming zijn.

Onze laatste geplande excursie is de Sani Pass. Om kwart voor negen moeten we ons melden in Underberg, hier stappen we over op 4×4 jeeps. De rit naar boven is fenomenaal, wat een uitzichten, wat een steile weg en wat een goede stuurkunsten van onze chauffeur. We stoppen op meerdere plekken en mogen er even uit om wat foto’s te schieten. Dan de grens over met Lesotho en weer een stempel extra gescoord. We lunchen in de hoogste pub van Afrika. De weg terug is een grotere uitdaging. Maar ook hier stuurt onze chauffeur zich weer heldhaftig doorheen.

We hebben nog twee nachtjes en dan slapen we op een ander plekje in Drakensbergen. Omdat we zoveel indrukken hebben opgedaan, doen we die dagen lekker niets. Bijkomen aan het zwembad, wat lezen en gezellig kletsen en ervaringen uitwisselen.

Nog meer foto’s zien, klik hier.